Wielkanocne czuwanie w Nowym Korczynie

We Wtorek Wielkanocny, 7 kwietnia 2026 r. odbyło się po raz sto dziewiąty czuwanie w Diecezjalnym Sanktuarium św. Kingi w Nowym Korczynie.

O godzinie 17.00 rozpoczęliśmy Adorację Najświętszego Sakramentu w ciszy, uczestnicy mieli możliwość przystąpienia do sakramentu pokuty i pojednania.

W modlitwie różańcowej, powierzaliśmy Najświętszej Maryi Pannie szczególnie polskie rodziny. Prosiliśmy o Boże błogosławieństwo i wszelkie łaski dla Ojca Świętego Leona XIV, Biskupów, Kapłanów, Misjonarzy, Kleryków naszego Kieleckiego Seminarium, dla naszych rodzin i naszej Ojczyzny.

W Ewangelii usłyszeliśmy słowa: «„Udaj się do moich braci i powiedz im: „Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego”» (J 20, 17). Kto widział Pana, otrzymuje to posłannictwo, aby zaniósł je swym braciom. Maria Magdalena jest Oblubienicą, która szuka Oblubieńca, jest symbolem wspólnoty, która szuka swego Pana. Wreszcie obydwoje spotykają się. W ogrodzie, gdzie wznosi się drzewo życia, znajduje się też alkowa ślubna, gdzie Oblubieniec zjednoczy się z ludzkością przez miłość mocniejszą od śmierci. Tu Oblubienica obejmuje Go swymi ramionami. Jest to najpiękniejsza, „porywającą” scena Ewangelii. Jak w Pieśni nad Pieśniami tych dwoje odnajduje się antycypując zaślubiony z Ap 21-22. Bóg osiąga cel, jaki postawił sobie od początku: w dzień „pierwszy po szabacie” (por. w. 1) dokonuje się nowe stworzenie. Jezus i Maria są nową pierwotną parą. Opowiadanie to rozwija poprzednie, gdzie była mowa o umiłowanym uczniu, który „ujrzał i uwierzył” (w. 8). Można patrzeć i nie widzieć: tylko ten, kto kocha, widzi. Miłość bowiem posiada nowe oczy, bo ma nowe serce, zgodnie z tym, co napisano: „Dam wam serce nowe” (Ez 36,26), a wtedy „wszyscy mnie poznają od najmniejszego do największego” (Jr 31,34). Miłość jest początkiem wiary i poznania: ktoś wierzy i poznaje tylko to, co kocha. Kto jednak kocha, pozostaje w ciemności dopóki nie usłyszy własnego imienia  z ust umiłowanego. On zna osobiście swoje owce, a one rozpoznają Jego głos, (por. 10,3n). Dla nich oddał swoje życie: dlatego ma władzę odebrania go na nowo zwyciężając śmierć (por. 10,1-18). Dopóki jednak Zmartwychwstały nie objawi się, Maria pozostaje płacząc. Jej serce jest grobem, gdzie umiłowany jest obecny jako umarły i nieobecny jako zmartwychwstały. Dopiero kiedy wezwie ją po imieniu,  wychodzi z żałoby na pastwiska życia, i to życia w obfitości (por. 10,3.9.10). Wiara jest miłością, która widzi, dotyka i słucha samego Pana. Liturgię Słowa przygotowało Towarzystwo Miłośników Ziemi Korczyńskiej.

Naszą modlitwę w Sanktuarium zakończyliśmy Apelem Jasnogórskim. Uczestnicy otrzymali także kolejny, 71. numer pisma wydawanego w naszym Sanktuarium – „Szczypta Soli”.

Serdecznie zapraszam kapłanów i wszystkich pielgrzymów na kolejne czuwanie w Diecezjalnym Sanktuarium św. Kingi w Nowym Korczynie w dniu 5 maja 2026 r. o godzinie 17.00. Święta Kingo, prosimy Cię, abyśmy naśladując Ciebie dawali świadectwo wiary w zmartwychwstanie Chrystusa poprzez nasze codzienne życie.

ks. Paweł Majewski
KUSTOSZ DIECEZJALNEGO SANKTUARIUM ŚW. KINGI W NOWYM KORCZYNIE