KIELCE, Św. Wincentego Pallottiego

Adres:
25-757 Kielce, ul. Fosforytowa 6
tel. 41-346-20-77

www.pallotyni.kielce.pl

liczba mieszkańców: 7 013

Proboszcz:
ks. Lucjan Rożek, SAC, mian. 2006

Wikariusze:
ks. Paweł Śliżewski, SAC, mian. 2007
ks. Krzysztof Kulkowski, SAC, mian. 2008
ks. Dominik Kaczmarek, SAC, mian. 2010

Na terenie parafii:
Kościół rektoralny p.w. Św. Karola Boromeusza b. w.
25-602 Kielce, Karczówka Klasztor
tel. 41-345-05-38

Rektor:
ks. Jan Oleszko, SAC, mian. 2008

Kapelan Domu Pomocy Społecznej (ul. Jagiellońska 67)
ks. Mieczysław Żemojcin, SAC, mian. 1997

Rys historyczny:
Życie wspólnotowe od wieków koncentrowało się przy kościele klasztornym na Karczówce (fundacja Marcina Szyszkowskiego biskupa krakowskiego w latach 1624-1628), ale w na przełomie XX/XXI wieku rozrastało się nowe osiedle w okolicach Karczówki – wciąż przybywało wiernych. Wspólnota ludzi powiększała się, a przy tym położony na wzgórzu kościół św. Karola Boromeusza na Karczówce sprawiał pewną trudność w dostępności dla osób starszych i chorych. Dojrzewała myśl o utworzeniu nowej parafii i budowie kościoła, w pobliżu Karczówki. Tę misję powierzono księżom ze Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego, zwanych pallotynami, którzy pracowali na Karczówce od 1957 r. Budowniczym nowego kościoła był ks. Aleksander Orzech SAC.

W maju 1994 r. bp Kazimierz Ryczan poświęcił kamień węgielny pod budowę nowej świątyni na osiedlu Podkarczówka. Równolegle ze świątynią powstawał dom zakonny. Budowę nadzorował Jan Kania. Duszpasterstwo było początkowo prowadzone w baraku na placu budowy, a Msze św. odprawiano w tygodniu i w niedzielę. Pasterka w 2000 r. odbyła się już w nowym kościele na Podkarczówce.

Od 8 września 2002 r. parafia funkcjonuje pod wezwaniem św. Wincentego Pallottiego. Kościół, wykończony na zewnątrz, także i wewnątrz jest już prawie gotowy. Autorem projektu kościoła jest mgr inż. arch. Regina Opałko, a za aranżację wnętrza odpowiadała s. Maristella. Wyposażenie współczesne. W ołtarzu głównym krzyż, po bokach Matka Boża Fatimska i drewniana figura patrona kościoła św. Wincentego Pallottiego.

Odpust: św. Wincentego Pallottiego – 22 stycznia

Czy wiesz, że…
W budowę kościoła w ramach praktyk szkolnych angażował się aktywnie przez 6 lat Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych Nr 1 z Kielc. Uczniowie pracowali pod kierunkiem opiekuna praktyk, Julianna Kuty.

Św. Wincentemu Pallottiemu została dedykowana tablica, upamiętniająca stulecie pallotynów w Polsce, wmurowana w nowym kościele

Na terenie parafii znajduje się kościół klasztorny na Karczówce, którym opiekują się pallotyni. Jego historia łączy się z datą 1622 r., gdy Kielce nawiedza morowa zaraza, a Marcin Szyszkowski, biskup krakowski ślubuje, iż jeśli za wstawiennictwem św. Karola Boromeusza morowe powietrze ustąpi, ufunduje klasztor ku czci Świętego.

Budowa trwała w latach 1624-1628. Bp Szyszkowski z Mediolanu przywiózł relikwie  Świętego i tymczasowo umieścił je w katedrze. 4. Listopada 1628 r. w uroczystej procesji przeniesiono je do kościółka na wzgórzu. Pierwszym proboszczem nowej parafii, służącej głównie górnikom i hutnikom z pobliskich kopalni rud ołowiu i miedzi oraz huty w Białogonie, został ks. Jan Czapigius, wicekustosz kieleckiej kolegiaty.

Założenie klasztoru bernardynów poświadcza dokument z 1631 r. Budynki klasztorne wzniesiono ok. poł. XVII w. według zasad średniowiecznego planowania klasztornej przestrzeni. W 1655 r. klasztor zdewastowali Szwedzi, dość szybko całość odbudowano, a nawet rozbudowano.

Zapewne jeszcze w XVII w. zbudowano wzdłuż traktu łączącego klasztor z katedralnym wzgórzem zamkowym małe kapliczki – stacje Drogi Krzyżowej. To właśnie bernardyni w szczególny sposób promowali nabożeństwa Męki Pańskiej. Ok. 1765 r. był w klasztorze dom rekolekcyjny dla zakonników z prowincji małopolskiej. Bracia z Karczówki pełnili także funkcję spowiedników i kaznodziejów w kolegiacie.

Bernardyni czynnie zaangażowali się w wydarzenia powstania styczniowego, niektórzy byli kapelanami, a klasztor nie raz chronił powstańców. W odwecie władze carskie przeprowadziły kasatę domu kieleckiego w 1864 r. Zakonników na Karczówce nigdy nie było zbyt wielu – w chwili kasaty tylko dziesięciu. Opustoszałe zabudowania przekazano po I wojnie światowej (1918 r.) siostrom sercankom, które otworzyły w nich Drukarnię św. Józefa. Cztery lata później kościół stał się świątynią filialną parafii katedralnej, a od 1939 r. – samodzielną parafią. W 1957 r. przejęli ją księża ze Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego, czyli pallotyni.