KOŚCIELEC, Św. Wojciecha b. m.

Adres:
32-100 Kościelec nr 103, tel. 12-386-65-10
wik. 12-386-70-20; 12-386-70-21

liczba mieszkańców: 3 800

Proboszcz:
ks. Krzysztof Leśniak, KHM, ur. 1959 (Świniarsko – diec. tarnowska), wyśw. 1985, mian. 2016

Wikariusz:
ks. Piotr Kotwica, mgr. teol., ur. 1989 (Piekoszów), wyśw. 2014, mian. 2014

Rezydent:
ks. Jan Majka, KHW, ur. 1939 (Beszowa – diec. sandomierska), wyśw. 1965

Rys historyczny:
Historia parafii sięga aż XI w., kiedy to w Kościelcu wybudowano Kościół romański. Według zapisów kronikarskich miało to miejsce w 1230 r., a fundatorem kościoła był biskup krakowski Wisław. Świątynię rozbudowywano dzięki wsparciu kolejnych fundatorów, niestety w XV w. przejęli ją arianie. Radość wiernych po odzyskaniu kościoła nie trwała długo. Świątynia została całkowicie zdewastowana przez żołnierzy szwedzkich podczas wojny. Widząc potrzebę odnowienia Świątyni, z pomocą Kościołowi w Kościelcu pośpieszył ks. Władysław Opacki, kanonik sandomierski. W tym samym czasie wybudowano Kościół z drewna w pobliskich Bronicach, który niestety spłonął. Świątynia w Kościelcu przetrwała szczęśliwie wszystkie burze dziejowe, otoczona opieką gospodarzy parafii, wiernych oraz dziedziców tych terenów. W kronikach pod rokiem 1664 r. znajduje się wzmianka, iż Świątynia była rekonsekrowana po odbudowie przez sufragana krakowskiego bp. Tomasza Oborskiego. Wielokrotnie była odnawiana, m.in. w 1723 r. i w 1892 r., gdy odnowiono portal kościoła. Kolejne prace renowacyjne były prowadzone w latach 1920–1930. W 1987 r. do Ściany południowej dobudowano nową zakrystię, a w 2006 r. wymieniono więźbę dachową i blachę na kościele. Kościół wzniesiony w stylu romańskim, został później przebudowany w okresie wczesnego baroku. Jest to budynek orientowany, trójnawowy, o układzie bazylikowym, murowany z ciosów wapienia pińczowskiego z użyciem cegły. Pomimo licznych przeróbek do dnia dzisiejszego zachowały się romańskie galerie wzdłuż nawy głównej, w których umieszczone są bogato dekorowane bliźniacze kolumienki. Szczególną czcią jest otaczany znajdujący się w barokowym ołtarzu głównym obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem tzw. Kościeleckiej z XVII w., wzorowany na rzymskim obrazie Matki Bożej Śnieżnej. Trzy ołtarze boczne pochodzą z 1. poł. XVIII w., epitafia kamienne z XVIII i XIX w. W nawie południowej znajduje się ołtarz z obrazem Św. Wojciecha namalowanym przez Wojciecha Gersona w 1872 r., drugi od strony północnej z obrazem Św. Barbary z 1672 r. opatrzony herbem fundatora – ks. Władysława Opackiego. Zabytkowa ambona z 2. poł. XVII w. z baldachimem zwieńczonym rzeźbą przedstawiającą Św. Michała Archanioła zabijającego diabła. Na belce tęczowej z XVII w. krucyfiks, po bokach figury Matki Bożej i Św. Jana. Ciekawym elementem wyposażenia kościoła jest wczesnobarokowa chrzcielnica z lat 1628–1634. W Ostrowie, na terenie tutejszej parafii, znajduje się kaplica pw. Ducha Świętego, zbudowana w 1982 r.

Czy wiesz, że...
W parafii dużym kultem cieszy się postać Św. Jacka Odrowąża, który przebywając na tych terenach dokonał cudu. Po gwałtownej burzy z gradobiciem okoliczne łany zbóż zostały całkowicie powalone. Dzięki wstawiennictwu Świętego zboża się podniosły, co uratowało ludzi od głodu. Między innymi ten właśnie cud przyczynił się do późniejszej kanonizacji Świętego. W kronice parafialnej zachowały się autografy znanych poetów polskich, którzy w 1928 r. w pobliskich Pławowicach przebywali na Zjeździe Literatów, m.in. Leopolda Staffa, Juliana Tuwima, Antoniego Słonimskiego czy Jarosława Iwaszkiewicza.

Odpust: Św. Wojciecha – 23 kwietnia