SAMSONÓW, Wniebowzięcia NMP

Adres:
26-051 Samsonów – Piechotne 19
tel. 41-300-34-57

liczba mieszkańców: 1 534

Proboszcz:
ks. Zbigniew Krzyszkowski, mgr teol. i fil. klasycznej, KHK, ur. 1968 (Brzeziny), wyśw. 1993, mian. 2011

Rys historyczny:
Do 1974 r. mieszkańcy Samsonowa  i okolic należeli do parafii Tumlin i Zagnańsk. Były to znaczne odległości, dlatego z czasem zaczęli myśleć o własnej świątyni. Od 1974 r. gromadzili się co niedziela na Mszy św. w zabytkowej kaplicy św. Jana Nepomucena w Janaszowie. Mimo utrudnień ze strony funkcjonariuszy SB Msze św. przyciągały wielu ludzi. Wkrótce kaplica przestała wystarczać, toteż mieszkańcy postanowili dobudować do kaplicy nową. Prace prowadzono w maju 1975 r. z soboty na niedziele, potajemnie.

W 1976 r. w Janaszowie powstał rektorat. Wkrótce wspólnota rozpoczęła starania o pozwolenie na budowę nowego kościoła. Po wielu perturbacjach z ówczesnymi władzami wojewódzkimi, w końcu wyrażono zgodę na budowę świątyni w Samsonowie Piechotne. W 1977 r. rozpoczęto wznosić mury kościoła. W ołtarzu głównym – na tle utrzymanej w pastelowych kolorach kuli  ziemskiej umieszczono duży krzyż z figurą Chrystusa. Z boku – ołtarz ze współczesnym obrazem Wniebowzięcia NMP. Parafia została erygowana 23 grudnia 1981 r. przez bpa Stanisława Szymeckiego, wydzielono ją z macierzystej parafii w Tumlinie.

Odpust: Wniebowzięcia NMP – 15 sierpnia

Czy wiesz, że…
Samsonów nad rzeką Bobrzą, we wczesnym średniowieczu należał do dóbr archidiecezji gnieźnieńskiej. Z czasem przeszedł na własność biskupów krakowskich. Jego rozwój przypada na wiek XVI i wiąże się z odkryciem w dorzeczu Bobrzy rud żelaza i powstaniem manufaktury z potężnymi piecami do wytopu surowca.

W 1598 r. biskup krakowski Jerzy Radziwiłł sprowadził nad Bobrzę Jana Hieronima Caccia, który założył nowoczesny zakład metalurgiczny.

Za króla Władysława IV w Samsonowie rozpoczęto produkcję artylerii fortecznej. W 1641 r. Jan Gibboni założył zespół wielkopiecowy i przyłączył do niego podobny istniejący w Bobrzy. Wówczas Samsonów wraz z całym przemysłowym kluczem stał się centralnym ośrodkiem produkcji broni dla armii polskiej na długie lata. Wyrabiano tu pancerze, hełmy, szable, groty, rusznice, amunicję artyleryjską i armaty.

W wyniku reform Sejmu Czteroletniego dobra biskupów krakowskich przeszły na rzecz Skarbu Państwa. Nowy kształt rozwojowi ośrodka hutniczego nadał Stanisław Staszic – ojciec polskiego górnictwa i hutnictwa. Dzięki niemu w latach 1818-1822 powstał nowoczesny zakład wielkopiecowy, opalany węglem drzewnym. Nazwano go hutą „Józef” –na cześć ówczesnego namiestnika Królestwa Polskiego Józefa Zajączka. Był on częścią Zagłębia Staropolskiego. „Józef” produkował duże części maszyn, walce kotły, odlewy. Po upadku powstania styczniowego Rosjanie spalili zakład. Wielki piec zaś zniszczono w czasie I wojny światowej. Dziś ruiny obiektu stanowią dużą atrakcję turystyczną regionu.