Słowo Krajowego Moderatora Żywego Różańca na październik

Październik przychodzi do nas każdego roku jak szczególne zaproszenie Maryi: „Weź do ręki Różaniec. Uklęknij. Módl się. Nie zatrzymuj się!” To nie jest zwyczajny miesiąc. To miesiąc, w którym Kościół w sposób szczególny kieruje nasze serca ku modlitwie różańcowej – pisze ks. dr Jacek Gancarek, Krajowy Moderator Żywego Różańca. Zachęcamy wszystkich do lektury jego listu.

Przez cały październik świątynie, kaplice, domy i wspólnoty rozbrzmiewają słowami: „Zdrowaś Maryjo…”. Tajemnice życia Jezusa i Maryi stają się szkołą wiary, nadziei, miłości, cierpienia i zwycięstwa.

Październik – miesiąc Różańca

Warto przypomnieć, że papież Leon XIII, wielki papież Różańca, ustanowił październik miesiącem szczególnie poświęconym tej modlitwie. W encyklice Supremi apostolatus officio z 1883 roku wezwał cały Kościół do gorliwego odmawiania Różańca w październiku i zachęcił wiernych, aby właśnie poprzez tę modlitwę szukali pomocy u Maryi. Od tamtej chwili październik stał się dla Kościoła czasem szczególnej mobilizacji różańcowej. I jak bardzo potrzebujemy jej dzisiaj! Żyjemy w świecie pełnym niepokoju, pośpiechu, podziałów i niepewności. Wielu ludzi nie wie, dokąd zmierza świat, rodzina, Kościół, nasze dzieci i młodzież. Wobec tylu pytań Różaniec nie jest ucieczką od rzeczywistości. Jest wejściem w sam jej środek – z Maryją i z Jezusem.

Różaniec jest modlitwą prostą, ale niezwykle głęboką. Jest modlitwą człowieka, który nie zawsze potrafi znaleźć właściwe słowa, ale wie, że może powtarzać imię Jezusa i prosić Maryję: „Módl się za nami”.

Różaniec, który łączy pokolenia

Przeżywany przez nas Jubileusz 200-lecia powstania Żywego Różańca jeszcze mocniej przypomina nam, jak wielkim skarbem jest ta modlitwa.

Dwieście lat temu bł. Paulina Jaricot zapragnęła, aby modlitwa różańcowa nie była tylko prywatnym nabożeństwem pojedynczego człowieka, ale stała się wielką wspólnotową modlitwą Kościoła. Tak narodził się Żywy Różaniec – wspólnota ludzi, którzy każdego dnia biorą odpowiedzialność za jedną tajemnicę różańcową i razem tworzą wielką modlitwę całej Róży.

Dzisiaj, po dwóch wiekach, możemy powiedzieć z wdzięcznością: to dzieło wciąż żyje! Żyje w naszych parafiach. Żyje w rodzinach. Żyje w sercach osób starszych i młodych. Żyje wszędzie tam, gdzie ktoś każdego dnia bierze do ręki różaniec. Dlatego tegoroczny październik będzie wyjątkowy.

Druga Stacja Jubileuszowa – w naszych diecezjach

W tym różańcowym miesiącu w większości diecezji naszej Ojczyzny przeżywać będziemy Drugą Stację Jubileuszu 200-lecia Żywego Różańca.

Będzie to wielkie dziękczynienie za dwa wieki modlitwy, która przeszła przez pokolenia, przez wojny i trudne czasy, przez radości i doświadczenia Kościoła. Modlitwy, której nie zatrzymała żadna epoka.

Ale tegoroczny październik będzie miał jeszcze jeden szczególny wymiar. W naszych parafiach przeżywać będziemy Parafialną Stację Jubileuszową 200-lecia Żywego Różańca.

Niech będzie ona świętem wszystkich, którzy ukochali Różaniec. Niech będzie czasem wdzięczności za tych, którzy przez lata wiernie tworzyli róże różańcowe, za tych, którzy odeszli już do wieczności, a swoją modlitwą budowali duchowy fundament naszych parafii. Niech będzie to również czas spojrzenia w przyszłość. Bo jubileusz nie jest tylko wspominaniem tego, co było. Jubileusz jest pytaniem: co zrobimy z tym dziedzictwem jutro?

Dziękuję Wam!

W tym wyjątkowym miesiącu chcę skierować słowo szczególnej wdzięczności. Dziękuję wszystkim Kapłanom i Moderatorom Żywego Różańca, którzy w swoich parafiach troszczą się o rozwój tej modlitwy. Dziękuję za kazania, konferencje, nabożeństwa, spotkania, pielgrzymki i rekolekcje. Dziękuję za każde słowo, którym zachęcacie wiernych: „Nie odkładajcie Różańca. Módlcie się!”

Dziękuję Zelatorom i Zelatorkom. To Wy bardzo często jesteście cichym sercem parafialnych wspólnot różańcowych. To Wy przypominacie o spotkaniach, troszczycie się o róże, szukacie nowych członków, mobilizujecie, zapraszacie i – czasem niemal po kryjomu – wykonujecie ogromną pracę, której nie widać z ambony. Wiem, ile trudu kosztuje Was, aby róże były pełne.

Wiem, że czasem trzeba długo szukać jednej osoby. Czasem trzeba zadzwonić, zaprosić, porozmawiać, przekonać. A czasem po prostu modlić się o człowieka, który przyjmie wolne miejsce. Nie ustawajcie! Bo kiedy jedna osoba wchodzi do Róży, wzrasta wielka modlitwa Kościoła.

I wreszcie – dziękuję Wam, Drodzy Członkowie Żywego Różańca!

Dziękuję za Waszą codzienną wierność. Za każdy dziesiątek odmówiony w domu, w kościele, w drodze, przy łóżku chorego, w chwilach radości i wtedy, gdy serce jest ciężkie.

Może czasem wydaje się Wam, że to tylko dziesięć „Zdrowaś Maryjo”. Ale nie! To dziesięć modlitw, które mogą być ratunkiem dla czyjegoś życia. To dziesięć modlitw za Kościół. To dziesięć modlitw za kapłanów. To dziesięć modlitw za rodziny. To dziesięć modlitw za dzieci i młodzież. To dziesięć modlitw o pokój. To dziesięć modlitw za świat.

Nigdy nie lekceważmy małej modlitwy odmawianej z wielką wiarą!

Niech powstają nowe róże! Dlatego w tym październiku postawmy sobie bardzo konkretne zadanie: niech w naszych parafiach powstają nowe Róże Różańcowe! Niech każda istniejąca Róża spróbuje zaprosić choć jedną nową osobę. Niech rodzice zaproszą swoje dzieci. Niech dziadkowie zaproszą wnuki. Niech młodzi odkryją, że Różaniec nie jest modlitwą tylko dla starszych. Niech powstają Róże dziecięce, młodzieżowe, rodzinne i męskie.
Nie pytajmy: „Czy Różaniec jest jeszcze potrzebny?” Zapytajmy raczej: „Czy świat może sobie pozwolić na to, żebyśmy przestali się modlić?” Odpowiedź jest oczywista. Dlatego bierzmy różaniec do ręki!

Maryjo, prowadź nas dalej

Drodzy Przyjaciele Różańca!

Rozpoczynając październik, spójrzmy na dwa wieki historii Żywego Różańca i powiedzmy Bogu: Dziękujemy! Za bł. Paulinę Jaricot. Za wszystkie pokolenia członków Żywego Różańca. Za tych, którzy przekazali nam tę modlitwę. Za każdą parafialną Różę. Za każdego zelatora. Za każdego kapłana, który troszczy się o Żywy Różaniec. Za każdego człowieka, który codziennie wypowiada: „Zdrowaś Maryjo…”

Ale po słowie „dziękujemy” powiedzmy również: „Maryjo, prowadź nas dalej!” Prowadź nas do Jezusa. Prowadź nasze rodziny. Prowadź nasze dzieci i młodzież. Prowadź naszych kapłanów. Prowadź nasz Kościół. Prowadź naszą Ojczyznę. Prowadź świat ku pokojowi. A nam wszystkim wyproś łaskę, abyśmy nigdy nie zmęczyli się modlitwą.

Niech tegoroczny październik będzie miesiącem wielkiego różańcowego przebudzenia. Niech w naszych parafiach będzie więcej różańców niż trosk, więcej modlitwy niż lęku, więcej wiary niż zwątpienia. Niech każda Róża stanie się żywym sercem parafii. Niech każda parafia stanie się różańcowym wieczernikiem. Niech każdy z nas stanie się apostołem Różańca. A kiedy zakończy się październik, nie odkładajmy różańca do szuflady. Bo Różaniec nie jest modlitwą tylko na październik. Różaniec jest modlitwą na każdy dzień życia.

Z serca błogosławię wszystkim Kapłanom, Moderatorom, Zelatorom i wszystkim Członkom Żywego Różańca.

Niech Maryja – Królowa Różańca Świętego – otacza Was płaszczem swojej opieki, a Jezus, którego tajemnice rozważamy, niech będzie siłą i pokojem Waszych serc.

Z różańcowym pozdrowieniem i modlitwą

ks. dr Jacek Gancarek
MODERATOR KRAJOWY ŻYWEGO RÓŻAŃCA

Częstochowa, 8 września 2026 r.

>> Słowo Moderatora Krajowego Żywego Różańca

>> Rozważania różańcowe na październik 2026 r.